می توان تاریخچه صوتی وتصویری ( عکس ، فیلم ) و نوشتاری را ایجاد کرد تا فرزندان

  آبادی در آینده بتوانند اجداد و اقوامشان را ببینند ، خود ما خیلی از اهالی قدیمی روستا را

که قبلا دیده ایم (روحشان شاد) و امروز درمیان ما نیستند حسرت می خوریم ، چرا که

حتی یک قعطه عکس از آنها نداریم ، حال که امکانات این کار را داریم بهتر است شروع کنیم

و از این فرصت نهایت استفاده را ببریم و از زبان شیرین و چهره های سرد و گرم چشیده

قدیمی های حال حاضر روستا استفاده کرده و ضرب المثل و داستان ها و افسانه هایی که

ورد زبانشان بود ببینم و بشنویم و ثبت کنیم ، چه بسا گره های کور و نقاط ضعف و قوت

خودمان را هم بهتر بشناسیم و آنها را در ایجاد زندگی بهتر و سالم تر برای خود و 

فرزندانمان به کارگیریم. حیف است گنجینه ای از تاریخ و فرهنگ و آداب و سنتهای اصیل

روستا که با فطرت آدمی آمیخته است در اثر ثبت نشدن آنها از بین برود .